آی ای مردم ! من از مدینه باز می گردم . از مدینه النبی برایتان پیغام آورده ام؛ از کنار نخلهای مظلوم می آیم از کنار جاههایی که هنوز نجواهای اول مظلوم عالم را در گوش پنهان داشته اند . چاههایی که هنوز ناله ها واشکهای علی (ع) را در خاطر دارند . نخلها وچاههایی که خاطره آن یگانه عالم را فراموش نکرده اند .
آری از کنار مزار صحابه رسول الله ، از کنار مضجع پاک شهدای رکاب رسول خدا (ص) وامیرمومنان (ع) می آیم . بر مزار شهيدان گوشهایم نجوایی شنید که چونان پیام برای شما بازگو می کنم :
ما مردم یثرب بودیم؛ مردمی جاهل که دائم شمشیر برهم می کشیدیم وچه خونها که بی انگیزه ریختیم وچه سرها که بیگناه بر دار جهالت آویختیم تا آنکه با قدمهای قدسی رسول خدا (ص) اینجا مدینه النبی شد . آرمانشهر برادری وخداباوری « لفد من الله علی المومنین اذ بعث فیهم رسولا من انفسهم » {واذكرو اذ كنتم اعداء فالف بين قلوبكم فاصبحتم بنعمته اخوانا}
مدینه سخن می گوید : آنگاه که برخی از سست ایمانان مرتد شدند ومنافقان به آنها پیوستند ازلبهای مبارک رسول اکرم(ص)شنیدیم ودلداری اش را دیدیم در حالیکه این آیات راتلاوت میکرد که "یا ایهاالذین آمنوامن یرتدًٌ منکم عن دینه فسوف یاتی الله بقوم یحبهم ویحبونه" آری دلداریمان میدادکه : نگران نباشید اگرجمعی مرتد شوند واز آئین خود باز گردند خداوند جمعیتی را می آورد که آنها را دوست دارد و آنان نیز اورا دوست دارند.در برابرمومنان متواضع ودر برابر کافران سر سخت ونیرومندند ودرراه خدا جهاد می کنند.
وچون مهاجر وانصار پرسیدند که اینان چه کسانی هستند؟ حضرت دست بر شانه جناب سلمان فارسی نهاد و فرمود سلمان وقومش . اگر ایمان در ثریا معلق باشد ،مردمانی از فارس به آن دست خواهند یافت.
ومن مدینه شاهد این گفتار بودم.من دیگر یثرب نبودم . من مدینه النبی گشتم وهستم.
وچون سوره جمعه را تلاوت فرمود،از این آیه پرسیدند{وآخرین منهم لما یلحقو بهم }؛ پرسیدند اینان کدامین مردمند که خداوند از ایمان آنان خبر می دهد ؟ وباز هم پیامبر عظیم الشان اشاره به سلمان وقومش فرمود که اينان اين افتخار را دارند .
اکنون ای مردم مسلمان ومومن ایران . ای آنانیکه خدا شما را دوست دارد وشما خدا را دوست دارید از زبان مدینه النبی بشنوید :
پس از رحلت پیامبر گرامی اسلام مهاجر وانصار من، دچار بزرگترین اشتباه عالم بشریت شدند . کلام خدا و وصیت رسول الله (ص) را نادیده گرفتند و با گذشت تنها هفتاد روز از واقعه عظیم غدیرخم ، خود را به فراموشی زدند ، اکمال دین واتمام نعمت الهي را قدر ندانستند وبر من وآنها گذشت آنچه گذشت . ولی خدا از ما درگذشت ومجازاتی سنگین بر ما روا نداشت گرچه بی علی بودن مجازات بود !
بعد از شهادت امیرالمومنین (ع) با فرزندش حسن(ع) بیعت کردند . من مدینه شاهد بودم . اصحاب وتابعین بسیار بودند بیعت کردند وشکستند . همان از تبار ناکثین ، مذل المومنینش خواندند.
مشیت ، صبوری کرد ! ومن وما سکوت کردیم . روزی ديگر شاهد عزیمت حسین (ع) بودم وچون به نیت خیرخواهی او را از مرگ ترسانیدند فرمود : ان الله یحب ان یرانی قتیلاً
ودر باره همراهی زینب بزرگ و اهل بیتش فرمود : ان الله یحب ان یراهن سبایاً
سکوت وعافیت طلبی بود ؛ تنها گذاشتن سلاله پاک رسول (ص) در چنگال گرگ صفتان یزیدی مسلک ! و به دنبال آن رخ داد آنچه در کربلا رخ داد .
بشنوید از مدینه پیغامی را كه برایتان آورده ام .
ای مردم مومن ایران زمین ! این زمان بود که رافت ورحمت الهی از آن مردم دور شد و نشانه هاي خشم الهي پديدار گشت.
یکی دو سالی از شهادت حسین (ع) و یارانش و اسارت خاندانش نگذشته بود که همانان که شمشیر بر سید جوانان بهشت و اولاد و بهترین اصحابش کشیدند به من ، من مدینه النبی حمله بردند ومسلم بن عقبة المری فرمانده سپاهيان يزيد ولشكريانش پس از شکست دادن مهاجر وانصار ، مردان بازمانده از صحابه وتابعین را کشتند و زنان و دختران را از دم تیغ هتک حرمت گذراندند ولشکریان خود را به غارت جان ومال مردم فرا خواندند و ناموس آنان را بر خود روا دانستند .
دریغا که جان را اینچنین ازبيش از ده هزار نفر ستاندند . واین سزای تنها گذاشتن علی ( ع) وفرزندان علی (ع) وخط علی (ع) بود و من تا امروز شاهد این مجازاتها بوده ام . شايد بگوئيدکه یک خطا وآنهمه مجازات ! آری این یک خطا نبود که تنها گذاشتن علی (ع) خطایی جبران ناپذیر است .اين خطائي است كه آثارش تا دنيا دنياست باقي است و مسوليتش متوجه من وما.
من مدینه با شما سخن می گویم : مردم مومن و مبارز ومجاهد ایران زمین ! من وساکنانم در تمتع وعمره با حاجیان شما بسیار مانوسیم و گریه هایشان را شنیده ایم ودیده ایم عشق شما را به رسول خدا (ع) ؛علی مرتضی (ع) ،حسن مجتبي (ع)؛ حسين سيدالشهداء(ع)و فرزندان پاكش؛ در دعا و نجواهایشان احساس می کنیم.
و اينك دردمندانه باید بگویم مدینه و ساکنانش تا امروز از همان خطا ، همان تنها گذاشتن علی ولی (ع) ضربه خورده و رنج برده اند .
دریغا که کار از كار گذشته و از دست ما کاری کما هو حقه بر نمی آید اما به شما می گویم علی را تنها مگذارید شهر بی علی ، شهری مذلت بار است . شهربی ولایت شهر بی حمایت است .
مردم ایران ! از من و ما درس بگیرید وعبرت بپذیرید . خداوند بر شما منت گذاشت و رهبري چون خمینی كبير (ره) را به شما ارزانی داشت وبذر ولایت را در آن سرزمین کاشت وحاصلش علی زمان ، خامنه ای خادم دین وملت است . او حجت خداست و آیت خداست حامی شماست ، تا ولایت هست از گزند والیان خدا ناترس مصون خواهید بود .
دیدیم وشنیدیم که چون ولایت رفت از دست ، خلافت به کرسی نشست وحاکمان همسان شاهان شدند .
بترسید از آن زمان که چون سرزمین مهبط وحی در چنگال سیاست بازیهای قدرتهای نا پاک به اسارت رفتید . عبرت بگیرید از امروز ما ! که تاوان تنها گذاشتن علی (ع)را پس می دهیم ، بترسید از قدرت یافتن یزیدها ومروانها وعبدالملکها وهشامها !
بترسید از تنها گذاشتن علی زمان ! بترسید از نادیده گرفتن خط ولایت ! شما خوب ميدانيد امروز در سراسر گيتي پاكتر و لايقتر از علي زمان شما براي رهبري يافت نميشود پس او را قدر بدانيد و پروانه وار حلقة وجودش شويد كه:
تا هست باور ما پر نور از ولایت از شب نمی هراسیم زین کوکب هدایت
چون حرمت ولی شد از جان ودل رعایت در پیش خصم داریم صد لشکرحمایت
حق نگهدار و علي يارتان